De West Brabantse Waterlinie is een verdedigingslinie van een reeks forten en steden met een inundatiegebied in het zuidwesten van Nederland. De linie stamt uit de 17de eeuw, maar is in de 19de eeuw aan zijn lot overgelaten. Bij het herstellen van de linie was er voor de toe-gankelijkheid een brug nodig over de gracht van één van de forten, Fort de Roovere. Dit fort krijgt een recreatieve functie met wandel en fietsroutes. Maar het is oneigenlijk om een brug te maken over een gracht van een verdedigings-werk, zeker als die brug ook nog eens komt te liggen aan de kant waar de vijand werd verwacht. Daarom hebben we een houten brug gemaakt die je niet ziet. De brug ligt als een sleuf in in de gracht en in het fort en vormt zich zo naar de contouren van het landschap. Van een afstandje zie je zo de brug niet liggen omdat de grond en het water tot aan de rand staan. Kom je dichterbij dan opent het fort zich aan je door een smalle sleuf. Je loopt als Moses door het water het fort op.