Door het mixen van problemen worden het soms opeens oplossingen. Hoe meer problemen je mixt, hoe groter de kans dat het ene probleem de oplossing is voor het andere. Dit hebben we toegepast in een plan voor Utrecht Overvecht. Wat levert een dichtslibbende rondweg gemixt met een biologisch arme wijk op? En wat gebeurt er als je daarbij een sociale monocultuur mixt met een woningtekort en geplande renovatie? Op het eerste gezicht een chaos. Maar hieruit valt wel een oplossing te distilleren die voor elk probleem vruchtbaar is. De toverwoorden zijn groen en deregulering. We gaan het sluipverkeer door de wijk stimuleren. Bij drukte zoekt het verkeer de weg van de minste weerstand door de wijk heen. Door in de wijk alle wegen te voorzien van halfverharding, en door smalle wegprofileringen te maken met behulp van bomen, wordt de snelheid van de auto’s omlaag gebracht. We verbinden iedere straat zo direct mogelijk met de verdiepte ringweg. De wijk is nu een groot verkeerssluipnetwerk geworden van halfverharde wegen omzoomd met bomen. De ring wordt nu op drukke tijden op natuurlijke wijze ontlast. Overvecht wordt over de ringweg verbonden met het noordelijk gelegen landelijke recreatiegebied door middel van bruggebouwen. Verder wordt de wijk vergroend door de bestaande woningvoorraad groen te renoveren. Het openbaar groen wordt verdeeld onder de bewoners. Volkstuinen worden aangelegd naast de hoogbouw. Het woningaanbod wordt gediversifieerd door het bouwen van eco-woningen op de verpachte voormalige openbaar groenpercelen. Andere openbaar groenpercelen worden omgevormd tot notenbossen, kersenboomgaarden, schapen –of paardenveldjes. De wijk is landelijk gebied geworden. Wie wil hier nu niet wonen? Utrecht Overvecht wordt één grote biotopische smulwijk!